walk with dinu

 හදිසියේ මෙන්, කාලාන්තරයකට පසු ඔබේ එකමෙක නෙත් බැල්මක් ලැබීමී..! හිතවත එතෙක්, මේ ශීත සමයය කියා හැඟීමක්වත් මට නොතිබිණි..! " Winter is only pretty when you are warm..! " 2024.06.07 ❄💙

  නිකන් අවලාද මොකටද ඔබට මට.., පැවතීම කියන්නෙම රිදෙන එක..! අතින් අත බැඳෙනවට වඩා හොඳ එක් වෙන්න බැරිම නම්, අපි අපෙන් වෙන් වෙලා යන එක...! පෙම්වත.., එක සොදුරු සිනාවක් මට දෙන්න.., ඉනික්බිති මගේ හැම මතකයෙම සදාකල් ඔබ ඉන්න..! නලලතේ දැනෙන නොදැනෙන තරමේ හාද්දක් තවරන්න.., ඉනික්බිති මගේ උණුහුම් හැම හැඟීමෙම හැංගිලා ඔබ ඉන්න..! මගේ ඇස් අස්සේ ඇසිල්ලක් කිමිදෙන්න.., ඉනික්බිති මගේ හැම හීනෙකම හැම විටම ඔබ ඉන්න...! නිකන් අවලාද මොකටද ඔබට මට.., පැවතීම කියන්නෙම රිදෙන එක..! බැඳීමෙන්, බැඳී හිදුමෙන් මිදෙන එක, 'ප්‍රේමය'ය කියන්නට බැරිද මට..? මේ මොහොත ඕනෑවට වැඩි නැද්ද හදවතේ තියාගෙන ඔබව ජීවිත කාලයක් උනත් මට ඇවිදින්න..! 2024/06/05.

  එක අහඹු නෙත් බැල්මකින් ඔබේ හදවත නැවතී තිබියදිත්, ලෝකය නිනවුවක් නැති ගමනේද..? ඉතින් නොරිස්සුමකින්වත්ද ඔබ..? ප්‍රේමයේ ගිණි බිඳිත්තක් ඔබේ ශීතල හදවතේ උණුහුමක් මවද්දී, දැන් කුමක් කරම්දැයි මහා දෙගෙඩියාවකද ඔබ..? ඉතා දුෂ්කර මාවතක වැටි වැටී දුර යන අතරේ පැටලි පැටලී ඇවිදින්න ඔබ අසල නිතරෝම  කෙනෙක් ඇති නිසාවෙන් කිව නොහැකි ප්‍රීතියකින්ද ඔබ..? සසරම යන්න හිත හිත අල්ලාගත්ත දෑතක් ගිලිහී යන්න ලඟ බව සිහිනයෙන් මෙන් වැටහී කිව නොහැකි සසැලීමකින්වත්ද ඔබ..? බොහෝ කල් ගත කලාටත් පස්සේ අත්හැරීමට වුවමනා නැතිමුත් අත්හැරීමට සිදු වූ වටිනාම ප්‍රේමයක් අතහැරීමට නොහැකිව මහා කැලැඹීමකද නිහඬවම ඔබ..? ඒ මහා අහිමිවීමෙන් පස්සේ මදක් හෝ සෙලවිය නොහැකිව හිටි තැනම නතරවීවත්ද ජීවතේ..? මේ කියා පෙන්නන්න බැරි ඉරි තැලුම් කෝටියක් එක්ක තද අඳුරු හිස්කමක අතරමංවීවත්ද නුඹ..? මල් පිපෙන හීනයක් දැක දැක සිසිරයේ කෙලවරක හිදගෙන, මදක් වැතිරී ඉකි බිදිය හැකි උරහිසක් නැති කමින් පෑරෙන හැඟුම් ඔක්කොම ලග තියාගෙන අසන්නට කෙනෙක් එන තුරු නිතරෝම මග බලන මහා පාළුවකින්ද නුඹ..?

 ඉනික්බිති ඔබ, ඔබම සාදා ගත්තා වූ සිපිරිගෙයි තනි වීය...! මදාරා කිසිදාක නැවත විමසා නොබැලීය..! පුදුමය..! බාලේ පටන් ඈ තනි මගක නොගියාය.. දත් විලිස්සන කැලෑ බල්ලන්ට බිය වී  ඔබේ පසුපස සැඟවීම  පුරුද්දට ගත්තාය..! මගේ හද ගැහෙන බව නෑසී හැමදාම හැමවිටම  ඔබ ඇගේ අත ගත්තේය, නිවසට රැගෙන යන තුරු ඔබ ඈව දෑස සේ රැක්කේය..! කොච්චර එකට ආවත් මංසල බෙදෙන තැනදී  මට හැරෙන්නට සිදුවීය.. ඉතින් මා යන මඟ දිගෙත් බොහෝ අනතුරු ඇති වග ඔබට කිසිදා නොදැනීය..! පුදුමය...! වසන්තයෙ මල් වගේ බාලේ ගෙවී ජීවතේ පිපුණාට පසු, ඔබ ඉතින් ඔබගේ ලස්සනම කවි ලීවේය මදාරා නිතරෝම  ඔබ ලියූ ලස්සනම කවි වල වචනාර්ථය නොබලා  ' හොඳයි ' විතරක් කීවාය...! ' හොඳයි විතරද ' ඇසීමෙන් පසු  මහා හිස් හැඟීමක්  ඔබේ දෑසේ දැකීමෙන් මගේ හදවත රිදුනේය..! අනවසරයෙන් උනත් ඔබ ඈට ලියු කවිපද මම මගේ කරගෙන කියවා ඔබට පිළිතුරු ලිව්වාට කිසිදාක ඒ දින පොත ඔබට දෙන්නට බැරි වීය...! පුදුමය...! මදාරා වෙන මඟක් ගත්තාය..! ඇත්තය.. ඈ තාම කැලෑ බල්ලන්ට බියය.. එහෙත් ඈ සැගවෙන්න වෙන උරහිසක් සෙව්වාය..! එතැන් සිට මදාරා කිසිදාක නැවත විමසා නොබැලීය..! කොයිතරම් හෙව්ව...

 දවාලක් රැයක් නොමැතිව  නිතරෝම දැල්වීම හැර තරුවකට කල හැකි තවත් එක දෙයක් පමණය...! අහස් යහනෙන් ගැලවී පොළවක් දෙසට පැනීමය හිස තදින් වද්දාන  අවසන් සුසුම හෙලීමය..! හිතවත... ආලෝක වර්ෂ ගණනක් දුරින් ඉදගෙන  දැල්වි දැල්වීම සිටි පසු නිවෙන්නට සිත් පහල වීම අමුතුද..? මේ තාරකා ඇස්  කිසිදාක පැටලුනේ නැත වෙනතක..! දැල්වීම දුකකැයි තීරණය කලායින් පසු තනිවම නිවෙන්නට සිතීමක් වැරදිද..? දන්නවද.., නිතරෝම දැල්වීම හැර තරුවකට කල හැකි තවත් එක දෙයක් පමණය...! කිය කියා හිටියාය කියලා නැතිවේද නිවෙන්නට නියම උන තාරකාවක ඉරණම...? 2024/06/05 🥀🖤

 ආදරේ වෙනුවෙන්  පොඩි හිස්තැනක් තියන්න.. මං කවදාහරි එන්නම් එතන කවියක් ලියන්න..! ❤️

 මම ගවු ගණන් දුර අදත් තනිවම ඇවිද යමි.. අහම්බෙන් මෙන් කොතැන හෝ  ඔබ මුණගැසෙන සන්ධියක නතර වෙමි..  තවම දිදුළන ඇස්ය.. සැගවුවත් මතුවෙන හීන් ලස්සන සිනහවය.. නොකියනා බොහෝ දේ හැඟීමෙන් කියන මුහුණය.. මා කෙරේ වන ප්‍රේමයෙන් පවා ඔබ තවම එදා මෙන්මය..  හිතවත, ඔන්න.. දෙදරුම් දෙමින් විදුලි ගිගුරුම් මතුවෙයි.. හදිසියේ මෙන් අකාලික වැස්සක් ඇද වැටෙයි.. මහා සුළි සුළගකින් හදවතේ සිවු කොන ඇවිස්සෙයි..  ඉතින්.. ප්‍රේමය රිදුම් දෙයි..!  ඔබේ අත අතහැරුණු තැන ඇති මහා හිස්කමකි.. නේක වූ ඔසු ගල්වා බැලූවද සුව නොවෙති.. අකාලික වැස්සෙන් තෙත බරිත දුබල වූ හදවත බිදුණු මුත් තවම මිය නොගිය බව මේ රිදුම් පවසති...!  මම යළිත් ආපසු හැරෙමි.. කල්පනා ලොව ඔබව හමුවුණු ප්‍රීතියෙන් වෙලෙමි.. රිදුම් සගවනු රිසිව දෑස්වල තෙතමනය මකමි.. වෙදැගිල්ල සැරසූ රන් පැහැති මුදුව තවම තදදැයි බලමි..  මේ රැයෙත් මෙහි මහ වැස්ස ඇද වැටෙයි.. අහස ගුගුරා විදුලි එළි පතිත වෙයි.. තැපැල් කර යැවිය යුතුදැයි නොදැනම  මම ඔබට ලිපියක් ලියමි..!  " ඉතින් ඔබ සුවෙන්ද.. බිදුණු මුත් හදවත තවම මිය නොගියේද..  හිතවත..  ප්‍රේමය තවමත් එක...

 මටත් කවියක්  ලියා දෙන්නැයි නැවතුමක් නැති  ඇවටිල්ලක්ය ඔබගෙන්..!  වරුවක්ම ගෙවුනත්  කඩදාසි පිටුව හිස්ය..!  ' හිතවත ' කියා පටන් ගන්නද ' පෙම්වත ' කියා පටන් ගන්නද..?  කෙසේ හෝ පටන්ගත් පසු ,  '' මෙතෙක් කල්  මම ලියූ කවි, ඔක්කෝම ඔබටයි..!  ''  කියා පමණක් ලියා නිහඬවම ඉන්නද..? - 𝙳𝚒𝚗𝚞 - 29.05.22.

 අහම්බෙන් නුඹ මුණගැසුණ  මුල්ම තත්ත්පරයෙන් පසුව ඉතා ක්ෂුද්‍ර හැඟීමක් දැනේ මට  මගේ ගැන, නුඹ ලඟ...!  නිතර නුඹ මඟහරිනා ඇස්ය, නුඹ ගැන නොරිස්සුම් වදන්ය, ලෝකයට පෙනෙන්නට නුඹ ගැන වගක් නැති මමය..!  එහෙත් ප්‍රේමය උතුරයි, නිතර හදවත සසලයි නුඹට ඇති දුර දැනෙන විට තව තවත් ක්ෂුද්‍රව හැකිලෙයි..!  පෙමින් පිරි හදවත හැරෙන්නට  කිසිවක්ම නොමැතිව  නුඹේ ලඟ මං තව තව දිගින් දිගටම හැකිලෙයි..!  හිතවත,  නුඹට කිසිවක් නොහැගෙයි, නුඹට කිසිවක් නොදැනෙයි..! - 𝙳𝚒𝚗𝚞 - 31.05.2022.

 තාත්තේ මේ නගරේ ඇවිත් කොච්චර කල් උනත් තාම සුව පහසු නැති  හැඟීමක් තියෙනවා..!  වෙලාවට පටන් ගෙන අවේලාවේ ඉවර වෙන වැඩපලේ රස්සාව.. තාත්තා හිටියනම් හූල්ලයි.. බැරි බරත් මං දැන් අදිනවා..!  බෝඩිම, යකඩ ඇඳ, රෙදි පෙරදි පුරවපු කාඩ්බෝඩ් පෙටට්ටිය... ගෙදරට තියෙන දුර  දෙගුණ තුන්ගුණ වෙලා දැනෙනවා..!  පැය තුන හතරකට විතරක්  ජනේලෙන් පේන  තිත්ත කළුවර රෑ අහස හරියටම මගෙ පාළු හිත වගේ, තරුවක් වත් නැති පාළුවට දකිනවා..!  නිදිමත තෙහෙට්ටුව  යන්න කලියෙන් ඇහැරිලා  එළියක් දකින්නත් නැතුවම ආයේ වැඩපලට දුවනවා..!  තෙල් වැඩි මිරිස් වැඩි පුත්තලම් ලුණු දැකලා නැති ගණන් අඩු බත් එකක් බඩගින්න නිවනවා.. වැඩපලේ කහට එක අඩුපාඩු මකනවා..!  හැඩට ඇඳුමක් අඳින්න නියපොතු පාට කරන්න ඉස්සර වගේ සුරඟන හීන නෑ දැන් ඔහේ පාරට බහිනවා..!  තාත්තේ, තව කොයි තරම් දේවල්ද.. මට අඬන්නට හිතෙනවා.. අඬලා අඬලත් ඉන්න බැරිනම් ගෙදර එන්නම හිතෙනවා...!  තාත්තගේ පොඩි කෙල්ල මං රැජිනක් වගෙයි හිටියෙත්.. අන්න ඒ ඉස්සර ගෙයි මුදුන් ලීය වගේ තාත්තා හිටපු  ලස්සන දවස් ඇස් මානේ මැවෙනවා..!  තාත්තේ... සමහ...

 ඉතින් තාමත් ඉඳලා හිටලා ඈ නිසා හිත පෑරෙනව ඇති.. එහෙම උනහම පුරුදු සුවදක් වඳ දිදී හිත උඩට එනවැති.. කප්පරක් දුක් මට දුන්න වග මතක් වී හිත කලබලෙන් ඇති.. මං හොඳින් වග කියන කවියක් ඉරිදා පත්තරේ කවි පිටේ ඇති..! - දිනූ - 2019. 06. 09

 ඇමතුමක් ලැබිණි..!  " කාලෙකින් නේද.. අදුර ගන්න පුළුවන්ද..? "  සුමිතුර..! ප්‍රේමයේ ගිණි පුපුර ආයෙත් වරක් දැල්විණි...!  අතැරගිය නුඹ  ජීවමානව රැදී උන් මගේ හද කුටියේ කඳුළු උල්පත වියැලිණි..!  " එදා හරියට සමු දෙන්න මට බැරි උනා.. කොයිතරම් උත්තර නැති ප්‍රශ්න තිබුණද.. අපි වෙන්වෙමු..! අවුරුදු ගානකට පස්සේ උනත්,  මේ පාර හරියටම වෙන්වෙමු..! "  සුමිතුර..! පිළිතුරු දෙන්නටත් කලියෙන්, ප්‍රේමයේ ගිණි පුපුර ආයෙත් වරක් දැල්විණි..!  අතැර යන නුඹ  ජීවමානව රැදී ඉන්නා මගේ හද කුටියේ කඳුළු උල්පත වියැලිණි..!  - දිනූ - 2022/07/24

 අතහැරුණු තැන තමයි අල්ලාගත යුතුව තිබුණේ තදටම..! කුමරුනි, සොයා ආවාට.., දැන් ඉතින් ඵලක් නැත ගම් නියම් ගම් පීරාන.. පහුවෙලත් ගොඩක් කල් මේ සින්ඩරෙල්ලාගේ මලගම..! 2022/10/08

 ඔබ අසා තිබුණා  කලකින් නුදුටු  මගේ කවි ගැන.. හිතවත, මට මගෙම කවි තිබුණා, ඒ ඔබ  මුණ ගැහෙන්නට ඉස්සර.. ඉනික්බිති, ඔබ මුණගැසුනු පසු, මගේ කවි ඔක්කෝම  ඔබ ගැන.. දැන් දැන් කිසිත් නැත නොදැන ලියුවා මිසක ප්‍රේමයට ඉදිරියෙන්  මිත්‍ර යැයි ලියන්නට බැරි තරම් හිස්ය මම..! 2020/12/03

 දෙසැම්බර් තිස් එකට දවස් තව කීයක් ඉතුරුද.. ඒ කියන්නේ එතකොට  තවත් අවුරුද්දක්ම ඉවරද.. නිකමට හිතලා බැලුවොත් ඔබටත් මතක් වෙනවද.. අපිට අපි හමුනොවී  මේ යන්නේ කීවෙනි වසරද..? 🖤 2020/12/04.

 ගියායින් පසුව ඔබ, සිසිර නිද්‍රාවක්ය ප්‍රේමය.. එහෙයින්, කාලාන්තරයකට පසුව වුව, තාමත් නොසෙල්වෙයි හදවත..!

 එකින් එක එකින් එක සුබ පැතුම් බලනවද නාඳුනන අංකයක් තියෙනවද හොයනවද නමක් නැති පැතුමකින් මගේ රුව මැවෙනවද මේ ශීත ඍතුවෙත් ආදරේ පතනවද..? 

 " කාලෙකින් දැක නැත  ඔබ ලියූ කවියක්..? " හදිසියෙන්මෙන් ඔබ ඇවිත් විමසයි..! පෙම්වත..! සමාවෙන්න.. ආයෙමත් සැරයක්  ආමන්ත්‍රණය වැරදුනා.. හිතවත..! ජීවතේ බොහෝ තැන් වල ඉතුරු උන එකම එක වරද එය.. හිත හිතා ලියූ කවි නැත මම අහම්බෙන් ලියවුනා මිස ඉදහිට..! - දිනූ -  07.02.21

 නුඹ ලියූ කවියක්  අකුරක් නෑර කියවමි.. ඇයට ලියුවක් උනත්  මගේ කරගෙන සැනසෙමි..  හදවතක ලකුණක් සටහන් තබා නික්මෙමි..! - දිනූ - 2020.05.16